மீட்டும் மௌன ராகம் ....!!!

தேடிப் பூவைச் சென்று 
***தேனை யுண்ட வண்டு 
பாடிக் கொண்டே பைய
***பக்கம் பார்த்துப் போகும் !
ஆடிக் காற்று வீச 
***ஆட்டம் கண்டு அஞ்சி 
மாடி வீட்டி லேறி 
***மௌன ராகம் மீட்டும் !

நீ பொழிவாயென ....!!

நடுநிசியில் 
சுழன்றடித்துக் 
கொட்டித் தீர்த்தது மழை ! 

கதவை இழுத்து மூடி 
கட்டிலில் முடங்காமல் 
சாளரம் திறந்து 
சாரலில் குளிர்ந்து 
சத்தமுடன் 
சிந்தும் பெயலை ரசித்தேன் ...! 

அவ்வப்போது 
வெட்டிச் சென்ற மின்னலும் 
செவிப்பறையை 
அதிரச்செய்த இடியும் 
அச்சமூட்டினாலும் ..... 

அழகே உன்னை 
ஆராதிப்பேன் ! 
வானமுதே 
காத்திருப்பேன் என்றென்றும் 
நீ பொழிவாயென ....!!

முகில் தாண்டிச் சென்றாள் ....!!!

அக்கினியில் பூத்து அணங்கவளும் வந்தாள் 
சக்தியவள் காலில் சலங்கையுடன் நின்றாள் 
விக்கினங்கள் தீர்க்க விளக்கேந்தி வந்தாள் 
முக்திபதம் பெற்றே முகில்தாண்டிச் சென்றாளே ..!! 

துதிபாடி வந்தாள் துடிப்புடனே வந்தாள் 
முதிராத தோகை முடிவிரித்து வந்தாள் 
மதிபோலும் மங்கை வளைகுலுங்க வந்தாள் 
விதிதன்னை மாற்றி விதிர்விதிர்த்துச் சென்றாளே ...!!

குள்ள வாத்து நீந்தும் ....!!

குளத்தில் மலர்ந்த அல்லி யருகே 
***குள்ள வாத்து நீந்தும் ! 
பிளந்த அலகில் இரையைப் பற்றி 
***பிள்ளை கட்கு ஊட்டும் ! 
வளர்ந்த மரத்தின் பூக்கள் கொட்டி 
***வண்ண மெத்தை போடும் ! 
களங்க மில்லா ஆட்டுக் குட்டி 
***கண்ணை மூடித் தூங்கும் !

நெடியோன் அடியைப் பிடி ....!!

குடித்து மடிதல் கொடிது கொடிது 
இடிந்த குடியும் நொடிந்துத் துடிக்கும் 
முடிந்த படியால் விடியல் கடினம் 
நெடியோன் அடியைப் பிடி .


    (ஒரெதுகை வெண்பா )

வடிவாய் எழுதி முடித்தேன் ....!!

விருத்த மெழுத விருப்பங் கொண்டு 
***விருந்து படைக்க நினைத்தேன் !
அரும்பும் வார்த்தை அவிழு முன்னே
***அழிந்துப் போக நொந்தேன் !
கரும்பின் இனிப்பும் கசப்பாய்த் தெரிய
***கவிதை நினைப்பை மறந்தேன் !
வருத்தங் கொண்ட மனத்தைத் தேற்றி
***வடிவாய் எழுதி முடித்தேன் ...!!

துன்பத்தில் நிற்பாள் துணை ....!!!

கூப்பிடுமுன் ஓடிவந்து கோலவிழி காட்டிடுவாள் 

வேப்பிலையின் வாசமுடன் வேண்டுவன தந்திடுவாள் 

பக்திசெயும் அன்பர்தம் பல்வினைகள் ஓட்டிடுவாள் 

சக்தியவள் யாவர்க்கும் தாய் .

தாயாய்ப் பரிந்து தயவாய் அருள்புரிவாள் 

நோயாய்க் கிடந்தால் நொடிக்குள் அரவணைப்பாள்

அன்பால் விழிவழிய அன்னையவள் தானுருகி 

துன்பத்தில் நிற்பாள் துணை .

மங்கள ரூபிணி மாங்கல்யம் காத்திடுவாள் 

செங்கமல வல்லியவள் சீராட்டத் தாங்கிடுவாள் 

சங்கரி சௌந்தரி சர்வ நிவாரணி 

அங்கயற் கண்ணி அருள் .

ஆடிவெள்ளி நாளினிலே ஆலயத்தில் பொங்கலிட்டு 
கூடிநின்ற பெண்கள் குலவையிட்டுக் கும்பிட 
நாடிவந்து நல்லாசி நல்குவதே தாயவள்தம்  
வாடிக்கை யென்றேக்கொள் வாள் 

கற்பூர ஜோதியில் கண்டேனே உன்னழகை 

பொற்பதம் பற்றியேப் போற்றிடுவேன், என்றன்

மயக்கம் தெளிவித்து மாயை யகற்றி

பயமும் களைவாய்ப் பரிந்து .